پروتکل TCP و UDP در ردیاب‌‌ها

پروتکل TCP و UDP در ردیاب‌‌ها

همانطور که می‌دانید روش‌های استانداردی برای انتقال و پردازش مدل های گستردهای از اطلاعات استفاده می شوند که پروتکل نام دارند. به عبارت دیگر، پروتکل های شبکه، توافقات بین المللی منتشر شده‌ای هستند که توانایی ایجاد ارتباط بین کامپیوترها در هر نقطه ای از جهان را تضمین می‌کنند. پروتکل‌های مختلفی برای ایجاد ارتباط بین ترمینال‌ها و شبکه‌های کامپیوتری وجود دارد، اما فقط ­­پروتکل هایی می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند که از طرف سازمان استاندارد جهانی به عنوان پروتکل مشترک تعیین شده ‌باشند. معروفترین پروتکل های انتقال داده در لایه ارتباط بین دو کامپیوتر  TCP‌ و UDP نام دارد. این دو پروتکل کار مشابهی را با روش‌ متفاوتی انجام می دهند. پروتکل TCP و UDP در ردیاب‌‌ها نیز برای استفاده از  همین استانداردهای شبکه برای ارتباط و انتقال اطلاعات با سرور مرکزی تنظیم می‌گردد.

دستگاه های ردیابی شرکت طلوع آرین هوشمند نیز برای انتقال اطلاعات دریافت شده از ماهواره های موقعیت یاب، از پروتکلهای استاندارد انتقال اطلاعات اینترنتی بر بستر GPRS استفاده می‌کنند. پروتکل TCP و UDP در ردیاب‌‌های طلوع آرین هوشمند، متناسب با نیاز مشتری قابل تنظیم می‌باشد. حفظ امنیت و سلامت داده های منتقل شده بر روی سرور از فاکتورهایی است که بسیار حائز اهمیت است. با توجه به مشخصه های پروتکل TCP و ایجاد اطمینان از صحت دریافت اطلاعات در این استاندارد، ‌توصیه می‌شود که استاندارد انتقال داده بر روی پروتکل TCP تنظیم گردد.

پروتکل داده TCP و UDP

پروتکل TCP و UDP و کاربردهای آن

کلمه TCP مخفف عبارت Transmission Control Protocol و به زبان فارسی پروتکل کنترل انتقال نام دارد. TCP قابل اعتماد است، به طوری که تضمین می‌کند داده های ارسال شده را به گیرنده تحویل دهد. چنانچه قسمتی از اطلاعات در فرایند ارسال از بین برود، آن را بازیابی و مجددا ارسال می کند. TCP مدام در حال بررسی پکت ها می‌باشد و آن ها را ردیابی نموده تا اطلاعاتی از بین نرود و یا خراب نشود.

کنترل جریان

TCP از مکانیزم کنترل جریان استفاده می کند تا مطمئن شود، فرستنده به یکباره حجم زیادی از اطلاعات را ارسال نکند. عملکرد TCP برای حل این مسئله به این شکل است که مقداری از داده ها در یک Send Buffer و Receive Buffer نگهداری می کند و در زمان مناسب ارسال و یا دریافت می کند. زمانی که برنامه، آماده دریافت داده می باشد، اطلاعات را از Receive Buffer می خواند و دریافت می کند، چنانچه Receive Buffer، پر باشد، دریافت کننده قادر به دریافت اطلاعات نمی باشد بنابراین منجر به از دست رفتن اطلاعات می‌شود. بمنظور کنترل این مشخصه و حفظ داده ها، دریافت کننده میزان فضای خالی Receive Buffer را برای فرستنده مشخص می کند. گیرنده، با هر بار دریافت packet، میزان فضای خالی را برای فرستنده مشخص می‌کند.

ترتیب ارسال

TCP تضمین می کند پکت ها، به ترتیب و بر اساس تاریخ ارسال شوند.

سرعت

سرعت انتقال اطلاعات در TCP، به این دلیل که عملکرد گسترده ای دارد، کندتر از UDP است.

پروتکل TCP پس از برقراری ارتباط دو طرفه با فرستنده، یک پیام را همراه با بیت هایی جهت بررسی و ردیابی ارسال می‌کند. این بیت سلامت بسته ارسالی را تایید کرده و اگر بسته ای آسیب دیده باشد آن را بررسی و دوباره ارسال می‌نماید. ترتیب ارسال و دریافت بسته های داده مشابه با ترتیب ارسال آنها از مقصد است و هیچ برهم خوردگی ندارد. این امر باعث سنگین و بزرگتر شدن بسته داده ارسالی شده و پهنای باند بیشتری را استفاده می کند اما امنیت و سلامت داده تضمین شده است با وجود اینکه سرعت انتقال به شدت کاهش می یابد.

پروتکل UDP نیز کار انتقال داده را انجام می‌دهد با این تفاوت که ارتباط یک طرفه ای با فرستنده برقرار کرده و پس از ارسال اطلاعات فرستنده منتظر پیام تایید رسیدن داده نیست و به تبع پیامی هم ارسال نخواهد شد و اگر حتی بسته ای آسیب ببیند برای بازیابی تلاشی صورت نمی گیرد. این کمبودها با اینکه سرعت انتقال داده را بالا میبرد اما متاسفانه سلامت و امنیت آن را تامین نمی کند و به همین دلیل است که در تنظیمات دستگاه های ردیابی شرکت مهندسی طلوع آرین هوشمند در مواردی خاص تنها از این پروتکل استفاده می‌شود تا امنیت داده های منتقل شده از ماهواره های موقعیت یاب دچار مشکل نگردد. به همین خاطر قابلیت تنظیم پروتکل TCP و UDP در ردیاب‌‌ها تمامی امکانات لازم برای انطباق با شبکه های کاری مشتریان را فراهم می‌کند.

تفاوت های پروتکل TCP  و UDP

UDP TCP
نام پروتکل پروتکل بسته داده‌ کاربر پروتکل کنترل انتقال
ارتباط پروتکل غیر اتصال گرا پروتکل اتصال گرا
عملکرد برای ارسال داده با کامپیوتر مقصد ارتباط یک طرفه برقرار می‌کند و حتی ممکن است پس از ارسال بسته، ارتباط را قطع نماید. برای ارسال داده با کامپیوتر مقصد یک ارتباط دو طرفه ایجاد می‌کند.
موارد مصرف مناسب برای برنامه‌هایی که نیازمند سرعت برای انتقال اطلاعات می‌باشد و امنیت اهمیت چندانی ندارد مانند بازی‌های کامپیوتری مناسب برای برنامه‌هایی که برای انتقال اطلاعات نیازمند امنیت هستند و زمان در ارسال اهمیت کمتری دارد.
استفاده شده توسط پروتکل های دیگر DNS, DHCP, TFTP, SNMP, RIP, VOIP HTTP, HTTPs, FTP, SMTP
ترتیب بسته های داده هیچ نظمی در این پروتکل نیست و بسته‌های داده از هم کاملا مستقل هستند. ترتیب بسته‌های دریافتی در مقصد دقیقا مشابه ترتیب ارسال آنها از فرستنده می‌باشد.
سرعت انتقال داده UDP  سریع تر‌است زیرا برای بازیابی خطا تلاشی نمی‌شود. سرعت TCP‌‌ از ‌UDP‌ کمتر است.
قابلیت اطمینان هیچ تضمینی وجود ندارد که پیام‌ها و یا بسته‌های فرستاده شده همه به مقصد برسند. یک تضمین مطلق وجود دارد که داده منتقل شده دست نخورده باقی بماند و به همان ترتیبی که ارسال شده دریافت شود.
اندازه هدر 8 بایت 20 بایت
جریان داده ها بسته‌ها به صورت جداگانه ارسال می‌شوند. داده به عنوان یک جریان بیت ارسال می‌شود.
وزن UDP  سبک وزن است. هیچ پیام مرتب سازی و یا ارتباطات ردیابی وجود ندارد. TCP پروتکل سنگین وزنی است. بیت‌هایی جهت بررسی سلامت و بازیابی خطا ارسال می شود.
بررسی خطا UDP  بررسی خطا را انجام می‌دهد اما برای بازیابی خطا هیچ تلاشی انجام نمی‌پذیرد. TCP بررسی و بازیابی خطا را انجام می‌دهد. بسته خطا مجددا از منبع به مقصد ارسال می‌شود.
کنترل جریان داده UDP هیچ گزینه‌ای برای انجام کنترل جریان ندارد. TCP کنترل جریان داده را انجام می‌دهد.
نظر
اشتراک گذاری
ramtin

a
پاسخ دهید